اثربخشی آموزش مهارت بین فردی در کاهش هیجان خواهی مراجعین به مرکز مشاوره پلیس مبارزه با مواد مخدر شهر بوشهر

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

مدیر آموزش

چکیده

این پژوهش به بررسی اثربخشی آموزش مهارت بین فردی بر کاهش هیجان خواهی در بین مراجعین به پلیس مبارزه با مواد مخدر شهر بوشهر پرداخته است. روش پژوهش نیمه آزمایشی با استفاده از یک طرح پیش آزمون و پس آزمون بوده است روش نمونه گیری با استفاده از نمونه گیری در دسترس می باشد. جامعه آماری پژوهش حاضر کلیه مراجعین به پلیس مبارزه با مواد مخدر هستند در این پژوهش برای قرار دادن افراد در گروه آزمایشی و کنترل از گمارش تصادفی است. که هر گروه 15 نفر می باشد آموزش مهارتهای بین فردی به مدت 10جلسه 90 دقیقه ای اجرا گردد . ابزار مورد استفاده شده پکیچ مهارت بین فردی و پرسشنامه هیجان خواهی ذاکرمن مقیاس هیجان خواهی SSS (Seeking Scale Sensation) بوده است. نتایج: در بخش توصیفی از جدول فراوانی، میانگین، انحراف معیار و نمودار استفاده ‌شده است و در بخش استنباطی از تحلیل کوواریانس تک متغیره (آنکوا ) و تحلیل کوواریانس چند متغیره(مانکوا) استفاده‌شده است. نتایج آزمون لون نشان داد که فرض برابری خطای واریانس در متغیر هیجان‌خواهی (98/0=sig، 01/0=F) تائید می‌گردد آموزش مهارت بین فردی تأثیر می‌پذیرند (436/0= Partial η2، 001/0 > P، 65/9 F =). ضریب اتا نشان می‌دهد که 6/43 درصد واریانس متغیرهای وابسته هیجان خواهی توسط آموزش مهارت بین فردی قابل تبیین است. نتایج نشان داد پس از تعدیل اثر پیش‌آزمون، آموزش مهارت بین فردی بر هیجان خواهی معنی‌دار بود. ضرایب اتا نشان می‌دهد که 4/29 درصد واریانس هیجان خواهی توسط آموزش مهارت بین فردی تبیین می‌گردد.

کلیدواژه‌ها


آخوند مکه­ای، ژاله .(1386). بررسی تأثیر شناخت درمانی گروهی به روش بک بر کاهش افسردگی نوجوانان دختر 15 تا 17 ساله شاهین شهر اصفهان، پایان­نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه تربیت معلم.

احمدی، محمد سعید.(1393). اثر بخشی آموزش مهارت های ارتباطی بر خود تنظیمی بر خود تنظیمی یادگیری دانش آموزان پسر مقطع متوسطه شهر زنجان، زنجان: مجله دانش و پژوهش در روانشناسی کاربردی، سال15، شماره1، ص120-113.

احمدی، محمد سعید؛ حاتمی، حمیدرضا؛ احدی، حسن.(1392). تاثیر آموزش مهارت های ارتباطی بر باورهای خودکارآمدی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دختر، مرودشت: فصلنامه علمی-پژوهشی ورهیافتی نو در مدیریت آموزشی، سال 4، شماره 4، ص118-105.

سرمدی مهر، ربابه.(1392). اثر بخشی آموزش مهارت های ارتباطی بر خودکارآمدی و خوش بینی در دانش آموزان دختر دبیرستانی، پایان  نامه کارشناسی ارشد، مرودشت: دانشگاه آزاد اسلامی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی- گروه روانشناسی.

شولتز، د.(2006). نظریه های شخصیت، ترجمه: کریمی، علی و همکاران.(138). تهران: ارسباران.

شکیبایی، فرشته. تهرانی­دوست، مهدی. شهریور، زهرا. آثاری، شروین. (1383).گروه درمانی مدیریت خشم بارویکرد شناختی- رفتاری در نوجوانان مؤسسه­ای. مجله تازه های علوم شناختی، سال 6، شماره، 1 و 2، صفحه، 20-35.

هارجی، اون، ساندرز، کریستین و دیکسون، دیوید.(2004). مهارت های اجتماعی در ارتباطات میان فردی، ترجمه: بیگی، خشایار و فیروزبخت، مهرداد.(1388). تهران: انتشارات رشد، ص 32-40.

 

Deutsch,G.& et al.(2009). The effect of communication skills in effective communication, Psychology, 147-162.

     Jingsong Zhao John McCormick , Katherine Hoekman(2008)"Idiocentrism – allocentrism and academics self-efficacy for research in Beijing universities" , international Journal of Educational Management, Vol. 22Iss:, pp.168 – 183.

Kiua,W and Kaiser,Q .(2009). The effect of verbal skills to increase your behavior set a Journal of Psychology, 321-341.

Lamb,F.(2002). Communication skills to increase self-efficacy of nurses, the journal Psychological Science, 21-33.

Sakar. A. (2009). Communication skills training on depression and anger, Journal of Mental Health, 214-222.

Walton,L and Ayub,D.(2010). The role of verbal skills that teens self-Journal of Behavioral Sciences, 325-364.