تریاک، استحصال و استعمال

نویسنده

درون

چکیده

چکیده
گیاه دارویی خشخاش با نام علمی PAPAVERSOMNIFER از خانواده خشخاش با نام علمی PAPAVERACEAE و نام محلی کوکنار، از گیاهان آسیای صغیر، در تمدن بشری، قدمتی فراتر از ۴ هزار سال دارد. اولین اسناد تاریخی درباره خشخاش مربوط به لوحه های سومری بوده؛ این گیاه در سطح جهان برای تهیه ماده‌ای مخدر، مورد استفاده قرار گرفته است. از 115 ترکیب داروی گیاهی به دست آمده در اسناد طبی آشوری ها، چهل و دو نوع مرتبط با تریاک بوده است. از ابتدای قرن نوزدهم و گسترش استعمار دول اروپایی، این گیاه دارویی و تریاک استحصالی، ابزاری برای به بند کشیدن کشورهای مستعمره و پایداری یوغ استثمار بر گردن آن ها استفاده شده است. در تریاک بیش از 40 نوع آلکالوئید شناسایی شده که فراوانی ۶ نوع آن بیشتر از بقیه می‌باشد. از این میان مورفین با 42 درصد کل آلکالوئیدها مهمترین آن ها از نظر فراوانی و درمانی است. مورفین و تریاک خام تابع قوانین بین المللی مواد مخدر و تولید آن ها و داروهای ساخته شده از آن ها تحت نظر دولت‌ها و سازمان های بین المللی می باشند. ترکیه به همراه کشورهای هندوستان، استرالیا، فرانسه، اسپانیا، مجارستان، جمهوری چک و چین با مجوز سازمان ملل و تحت نظارت این سازمان به تولید قانونی خشخاش اشتغال دارند. مصرف دارویی داخل کشور در حوزه داروهای نارکوتیک حدود 60 تن عصاره تغلیض شده خشخاش است که حدود نیمی از آن توسط کشفیات قاچاق و باقی مانده از طریق واردات از کشورهای یاد شده تامین می‌شود‌. انحصاری بودن کشت و تولید عصاره خشخاش در مواقع تحریم موجب ایجاد مشکلاتی در تهیه آن می‌گردد، لذا راهی جز تهیه این محصول یا مشابه آن در داخل وجود ندارد. تریاک به عنوان ماده مخدر به علت درگیر نمودن اعضاء جامعه و انحراف آنان از مسیر رشد و تعالی، آفتی برای اجتماع و کشور محسوب می‌شود. نمونه های به کارگیری شده ی این موضوع توسط انگلیس در کشورهای چین، هندوستان، تایلند، افغانستان و... مشهود است. لذا لزوم مبارزه علمی و برنامه ریزی شده با این جنگ نامنظم دشمن، ضروری به نظر می‌رسد. در این راستا استفاده از علم سنجش از دور به جهت مزایای فراوانی که دارد و ادغام با روش های فنی و پلیسی می تواند در کنترل مرزهای ورودی، مسیرهای حمل و نقل، مناطق هدف و پخش، کشت داخلی و تغییرات در الگوی پخش مفید باشد.

کلیدواژه‌ها