بررسی تاثیر اعتیاد والدین در گرایش به اعتیاد و فرار از خانه فرزندان(مطالعه موردی: شهرستان ارومیه)

نویسندگان

چکیده

زمانی که نوجوان و یا جوانی به هر دلیلی )منطقی یا غیرمنطقی( از خانه فرار می کند، خود و پیرامونش، را تا شعاعی وسیع به طرق مختلف در معرض آسیب ها و خطرات بسیار زیادی قرار می دهد. فرار، آغاز بی خانمانی
است و همین امر، زمینه ارتکاب بسیاری از جرائم را فراهم می کند. پسران و دختران فراری برای امرار معاش به سرقت، تکدی گری، توزیع موادمخدر، مشروبات الکلی و کالاهای غیرمجاز، روسپیگری و... اقدام می کنند. فرار از خانه تعرض به قاعده کهن و مرسوم زمان های دیروز و امروز است که خانه را محل آرامش افراد می داند, نه محلی که باید از آن گریخت. این تعرض و جدال, جامعه را تحر کی کرده و آشفتگی های خاصی را دامن می زند.
در پژوهش حاضر، با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند 72 نفر به عضویت در جامعه آماری تحقیق درآمدند و تعداد 46 سوال، با استفاده از طیف لیکرت طراحی و در اختیار تمامی اعضای نمونه قرار داده شد. ضریب پایایی پرسشنامه با استفاده از روش آلفای کرونباخ معادل 0.772 محاسبه گردید. برای بررسی نرمالیته داده ها از آزمون K-S استفاده و در نهایت آزمون t برای آزمون فرضیه ها به کار گرفته شد. نتایج نشان می دهد که اعتیاد والدین تاثیر بسزایی در گرایش به اعتیاد فرزندان و فرار از خانه آن ها دارد. همچنین مشخص گردید که فرزندان دارای
والدین معتاد معمولا زودرنج، پرخاشگر، مضطرب، نا امید و خجالتی، و کم رو بوده و اعتماد به نفس کمتری دارند.
تحقیقات رابطه مستقیم اعتیاد با روسپیگری و سرقت را تایید می کند. تمایل به فرار در مورد جوان ها بخصوصافراد 14 تا 18 ساله قوی تر است و اکثر جامعه نمونه 14 سالگی را زمان شروع فرار می دانند.

کلیدواژه‌ها